dlaczego to jest zgodne ? Igor:

3−x
	>0
2+x

(3−x)(2+x)>0

Grześ: z takiej własności, że jeśli:

a
	>0 i b≠0 stąd: a*b>0
b

Po prostu iloczyn ma ten sam znak co iloraz

Igor:

a
	>0 nie rozumiem, wytłumacz mi to łopatologicznie
b

Grześ: to są przyjęte jakieś dowolne liczby, wyrażenia, chyba, że chcesz na konkretnych liczbach: masz −1 i −3 Pomnóż je, oraz oddzielnie podziel. Czy widzisz, że mają ten sam znak?

bart: mnozymy w tym przypadku przez (2−x)²

Igor: no tak mają te same znaki

Grześ: Czyli jak widzisz zamieniamy po prostu iloraz na iloczyn tych wyrażeń, bo nie wpływa ona na zmianę znaku. Rozumiesz teraz?

Igor: tak ogarniam bo to chodzi o to że to i tak jest to większe od zera

Igor: (^x2−x−2_x−2)³>0 a co byście zrobili z tym ?

Grześ: Najpierw pozbyłbym się potęgi do 3, bo nie wpływa ona na znak ( tylko potęgi parzyste wpływają) Oraz policzył dziedzinę i uporządkował licznik x²−x−2=....

Igor: ok czyli jak by było do 3 potęgi to by była zabawa ze znakami ?

Grześ: nie rozumiesz idei, potęga nieparzysta nie wpływa na znak wyrażenia, więc po prostu ją usuwasz, zobacz na przykładzie:

	x−1
(		)3>0 / 3√
	x+1

x−1
	>0
x+1

A:

	x−1
(		)2>0 / √
	x+1

	x−1
|		|>0
	x+1

Rozumiesz

Igor: tak, miało tam być do 4. jak mamy do 2 to trzeba rozpatrzyć 2 przypadki ujemny i dodatni.