Dobrze? Ewa: −√3 − ^√3 ₂ / − ^√3₂ + ¹₂ Czy to tak? Mnożę obie strony przez 2. I wtedy mam: − 2√3 − √3 / − √3 + 1 = −3√3 / −√3 +1 = 3 +1 = 4

Ewa:

5-latek: Pewnie jesli juz to

−3√3		−3√3
	=
−√3+1		1−√3

Usun teraz niewymiernosc z mianownika

Ewa: To będzie 3?

Mila: Zapisz to porządnie. Co ta kreska ukośna tam robi?

Ewa: No to jest kreska ułamkowa.

Mila: Ułamki piszemy za pomocą dużego U U{licznik} {mianownik} bez tej spacji między klamerkami. Tak ma to wyglądać?

√3   −√3−   2
√3   1   − −   2   2

Ewa:

	1
W mianowniku +
	2

Mila:

√3   −√3−   2
	= mnożę licznik i mianownik przez 2
√3   1   − +   2   2

	−2√3−√3
=		=
	−√3+1

	−3√3		3√3
=		=		= usuwam niewymierność z mianownika
	−√3+1		√3−1

	3√3		√3+1
=		*		=
	√3−1		√3+1

	3√3*(√3+1)
=		=
	√32−1

	9+3√3		3√3+9
=		=
	3−1		2

JACEK:

	1
Od kiedy		* 2 daje nam 2?
	2

JACEK: Sory, nie tutaj miałem napisać

Mila: W porządku Jacku, było źle, poprawiłam.