wyrazenie wymierne marek:

√2 − 1		√2 +3		√2 +1
	+		−
√2 + 2		√2 −1		√2

po usunieciu niewymiernosci z mianownikow, wynik nadal wychodzi bledny. czuje, cos mieszam podczas sprowadzania do wsp. mianownika.

Bogdan:

	√2 − 1		√2 + 3		√2 + 1
... =		+		−		=
	√2(√2 + 1)		√2 − 1		√2

	...
=		= ...
	√2(√2 + 1)(√2 − 1)

licznik i pozostałe obliczenia wykonaj samodzielnie

5-latek: z tego co widze to 1 mianownik bedzie 2−4=−2 drugi 2−1=1 i trzeci 2 po usunieciu niewymirnosci z mianownikow Dostaniesz tak

(√2−1)(√2−2)		(√2+1)√2
	+(√2+3)(√2+1)−		licz dalej
−2		2

marek:

	4−2 √2−√2
wyszlo mi		+ 5+3√2− 32 po prostu gubie sie w wyznaczaniu
	−2

wspolnego mianownika.

marek:

	2√2
pomylka *
	2

Eta: Można zapisać tak ( bez minusa w mianowniku) ... jak podał 5−latek

(√2−1)(2−√2)		2(√2+3)(√2+1)		(√2+1)*√2
	+		−		=
2		2		2

	2√2−2−2+√2+4+2√2+6√2+6−2−√2
=		=..........
	2

= 5√2+2

marek: a gdzie sie podzial ten minus? :S

Aga1.: Minus został przeniesiony do licznika i włączony do drugiego nawiasu.