zadanie arletka17: BARDZO PROSZE SPRAWDZIC!W windzie 8−pietrowego domu jedzie dwòch pasazeròw.Jakie jest prawdopodobienstwo tego,ze wysiada na tym samym pietrze? IΩI=8*8=64 i teraz nie jestem pewna,ale jak maja wysiasc na TYM SAMYM pietrze,to IAI=8*8=64 P(A)=64/64=1 Odp.Prawdopodobienstwo tego,ze pasazerowie wysiada na tym samym pietrze wynosi 1. (a gdyby bylo,ze−jakie jest prawdopodobienstwo tego,ze wysiada na RÒZNYM pietrze,to IAI=8*7=56 Tak?

eT: P (A) = 1, czyli szansa na to, ze wysiada razem na tym samym pietrze wynosi 100%. Cos jest nie tak.

Patronus: omega ok. a w zdarzeniu A mamy:

	8 1
− wybieram piętro na którym ich wysadzić:		i wysadzamy.

	1
P(A) =
	8

jak by było na różnym to: Pierwszy wysiada na dowolnym, drugi na dowolnym oprócz tego na którym wysaidł pierwszy: 8*7

	56
P(B) =
	64

Zygmunt: Ω=8*7 P(A)=8

Zygmunt:

	8
P(A)=
	56

arletka17: BARDZO DZIEKUJE!

PW: arletko, z a w s z e zadanie z rachunku prawdopodobieństwa zaczynamy od opisu przestrzeni zdarzeń elementarnych Ω (nie od policzenie ile tego jest, lecz od opisania − co to jest). Zdarzeniami elementarnymi są dwuelementowe ciągi o wartościach w zbiorze 8−elementowym. Niektórzy mówią o nich jako o dwuelementowych wariacjach z powtórzeniami tworzonych ze zbioru 8−elementowego. Dlatego miałaś dobry wynik na początku: |Ω|=8²=64 (jest odpowiednie twierdzenie o liczbie wariacji z powtórzeniami, które właśnie zastosowaliśmy). Zdarzenie A − "obaj wysiedli na tym samym pietrze" ma 8 elementów: A={(1,1), (2, 2), (3, 3), (4, 4), (5, 5), (6, 6), (7, 7), (8, 8)}. W zadaniu zakłada się, że każdy z osobników podejmuje decyzje o wysiadaniu (dla nas) losowo, można więc przyjąć, że spełnione są założenia twierdzenia zwanego klasyczną definicją prawdopodobieństwa, czyli

	|A|		8		1
P(A) =		=		=
	|Ω|		64		8

Zdarzenie przeciwne do A, oznaczane zazwyczaj A' − "każdy z nich wysiadł na innym pietrze", ma

	1		7
oczywiście prawdopodobieństwo P(A')=1−P(A)=1−		=		(to "oczywiście" jest
	8		8

zastosowaniem odpowiedniego twierdzenia). Wiem, że marudzę, ale dopóki nie nauczysz się określać zdarzeń elementarnych w terminach ciągów (wariacji z powtórzeniami lub bez powtórzeń) albo podzbiorów (wtedy, gdy kolejność nie odgrywa roli), to zawsze będziesz błądziła na zasadzie "pomnożyć czy dodać, i co z czym". Jeżeli zrozumiesz. to są do dyspozycji raptem trzy wzory. Napisałem to samo, co Patronus − trochę innym językiem.