PW: Oj, nie!
Wybieramy dwóch chłopców spośród czterech i przestawiamy ich na wszystkie możliwe sposoby oraz
przestawiamy na wszystkie możliwe sposoby pięcioro pozostałych.
Wybieramy dwie dziewczynki spośród trzech i przestawiamy je między sobą oraz przestawiamy
pozostałych pięcioro.
W zadaniach a) i b) dla ustalenia liczby możliwych ustawień nie ma znaczenia, czy stoją na
początku − jako pierwszy i drugi − czy na końcach − jako pierwsza i ostatnia. Po prostu te dwa
miejsca już są zajęte, wybrane dwie osoby mogą się na nich zamieniać między sobą − pozostali
zamieniają się miejscami na pozostałych pięciu miejscach.
c) (d
1, c
1, d
2, c
2, d
3, c
3, c
4) − nie udało się, szereg nie może zaczynać się od
dziewczynki (bo na końcu musiałoby stać dwóch chłopców)
(c
1, d
1, c
2, d
2, c
3, d
3, c
4) − tak powinni stać, szereg musi zaczynać się od
chłopca.
Wypisany przykład nie jest jedynym możliwym ustawieniem − chłopcy mogą się zamieniać między
sobą i dziewczynki też, co mogą robić na 4!•3! sposobów. W tym wypadku wynik liczbowo jest
taki jak napisała
Beti, ale nie wiem dlaczego tak zapisała w postaci dziwnego dla mnie
iloczynu − nie umiem rozszyfrować po tym zapisie sposobu myślenia.
