wartość wyrażenia u{2a^2}{b-a} DZIADZIA:

	2a2
wartość wyrażenia		, dla a=√2+1 b=1 jest równa i podstawiam
	b−a

2(√2+1)2
1−√2+1

2(2+2√2+1)
2−√2

4+8√2+2
2−√2

i jak by to szło dalej proszę o pomoc

DZIADZIA: Męczy mnie odpowiedz bo ja znam i nie wiem jak to wyszło czy może w książka ma błąd

Artur z miasta Neptuna:

	2+√2
mnożysz przez:		, aby pozbyć się niewymierności z mianownika
	2+√2

DZIADZIA: a nie mogę skrócić 4 zlicznika z 2 z mianownika? i dlaczego zawsze w takich przepadkach jest tak że mnożę na odwrót czemu nie przez 2−√2?

DZIADZIA: U{(2+√2)(6+8√2)}{(2−√2)(2+√2)

28+22√2
2

14+22√2 a prawidłowa odp to −3√2−4 ? siedzę już nad tym jak tłuk od godziny!

DZIADZIA: Arutur ratuj proszę

Kasia: a czy przypadkiem w mianowniku nie powinno byc 1 − √2 − 1

DZIADZIA: kurcze może tak

Kasia: chwilka, już przelicze i jeśli wyjdzie mi zgodnie z odpowiedzią to Ci to rozpisze jesli sobie nie poradzisz do tego czasu

Artur z miasta Neptuna: nawet na pewno

Kasia: ej, bo zgłupiałam

2√2+6
	i coś utknęłam.. próbowałam rozłozyć √2 na 21/2 , ale to zbytnio mi
−√2

nic nie daje.. jakieś przymroczenie mam : /

DZIADZIA:

DZIADZIA: i to jest zadanie maturalne za 1p

DZIADZIA: niepotrafie tego rozwiązać

Artur z miasta Neptuna:

2(√2 +1)2		2(2 + 2√2 + 1)		6 + 4√2
	=		=		=
1−(√2+1)		√2		√2

	6√2 + 4*2
=		= 3√2 + 4
	2

Artur z miasta Neptuna: ojj ... w mianowniku jest −√2 więc przez całością (wynik) jeszcze −

DZIADZIA: Kuzwa dzieki Artur niech Ci Bóg w dzieciach....